Maksymilian Gerlach

 

(zm. 16 maja 1927 r.), przemysłowiec i urzędnik.
Był synem Wilhelma i Karoliny z Müllerów. W roku 1886 przejął zakład tokarski założony przez ojca przy ul. Srebrnej, a w 1897 r. zawiązał spółkę z inż. E. Pulstem. Zakład przekształcono w Spółkę Akcyjną Fabryki Maszyn „Gerlach i Pulst” (od 1900 r. przeniesiona na ul. Dworską). Fabryka produkowała m.in. obrabiarki, tokarnie, szlifierki, prasy oraz piły. Przestała istnieć w czasie I wojny światowej, na skutek rekwizycji kolejnych okupantów. Po wojnie Maksymilian pracował w Kuratorium Okręgu Szkolnego. Ożenił się z Ludwiką z Schultzów (1863–1938). Ich córka Lucyna Gerlach-Stöcke (1886–1969) była malarką. Ukończyła Szkołę Sztuk Pięknych (w 1905 r.). Była związana z warszawskim szkolnictwem średnim.

[Na podstawie: Eugeniusz Szulc, Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie. Zmarli i ich rodziny, Warszawa 1989; Marek Zybura, Niemcy w Polsce, Wrocław 2001]